امروز بدترین روز زندگی خود را تجربه کرده‌اید. کارفرمای شما در مقابل دیگران به شما توهین نموده و وقتی در راه برگشت از رستوران بودید، با اتومبیل خود تصادف کرده و این باعث دیر رسیدن به جلسه‌ی بعد ازظهر گردیده و موجب برخورد شدیدتر کارفرما شده است. هنگام مراجعه به خانه لیز خورده و با کمر روی زمین می‌افتید. با دردسر فراوان وارد اتومبیل شده و با سرعت هرچه تمام به طرف منزل حرکت کرده و به دلیل سرعت غیر مجاز توسط پلیس جریمه می‌شوید. تصورش را بکنید.

ایرانیان باستان شادی را پاس می‌داشتند و مناسبت‌های بسیار برای شادی داشتند. بر هر روز ماه نامی نهاده و چون نام ماه و روز یکی می‌شد بساط جشن و شادمانی می‌گستردند. از تیرگان و مهرگان که بگذریم آبان‌گان را جشن آب می‌خواندند و در آذرگان جشن آتش داشتند. با پیرامون و طبیعت خوش درهم آمیخته بودند. پاکی را پاس داشته و آب را نمی‌آلودند.

معمولا" هیچ‌کس به ما چگونه دست دادن را یاد نمى‌دهد. اما اگر دقت کرده باشید خانم‌ها و آقایان به اشکال متفاوت دست مى‌دهند. حتى این تفاوت‌ها در شغل‌ها و شخصیت‌هاى مختلف و وضعیت‌هاى روحى متفاوت قابل مشاهده است.

فالت نظریه‌ی جدیدی درباره‌ی رهبری ارائه کرده است. تصور عموم چنین است که رهبر کسی است که روحیه‌ی تهاجمی دارد و بر سازمان و مرئوسانش تسلط می‌یابد. این نظریه سطحی است. برای رهبر، صمیمی بودن مهم‌تر از داشتن روحیه‌ی تهاجمی است.

امروزه همه‌چیز با سرعت شگفت‌انگیزی در حال حرکت است. از آن‌جا که مردم این روزها با کمبود وقت مواجه هستند، فقط چیزهایی که به چشم‌مان می‌خورد توجه ما را به خود جلب می‌کند.این چیزها تبلیغات، جلد مجلات و روزنامه‌ها، بسته‌بندی محصولات و البته آدم‌ها هستند.

به راستی نیاز به تأیید چیست و چرا برخی افراد همواره سعی دارند کار، رفتار و عمل‌شان را از نگاه دیگران مورد ارزیابی قرار دهند؟ و تا دیگران رفتار آنان را تأیید نکنند، در تأیید صحت عمل و رفتار خویش شک دارند؟ در زندگی روزانه‌ی خود با افراد بسیاری برخورد کرده‌ایم که همواره در تلاش‌اند تا رفتار و عمل‌کرد خویش را به تأیید دیگران برسانند. به راستی چرا برای برخی افراد، خواسته‌ها و تمایلات سایر افراد این قدر مهم است به گونه‌ای که بدون تأیید دیگران، همواره در شک و تحیر به سر می‌برند.

هر کدام از ما به گونه‌ای خاص زندگی می‌کنیم که بخش عمده‌ای از این طرز رفتار و منش را خودمان شکل داده‌ایم. آن‌چه که تصویر کلی این روش را ترسیم می‌کنند، عادات ما هستند. یکی از مدیران با تجربه‌ای که می‌شناختم می‌گوید: "مردم عادات‌شان را به وجود می‌آورند و عادات آن‌ها آینده‌شان را خلق می‌کند."