چاپ

گروه اجتماعی: معمولا" هیچ‌کس به ما چگونه دست دادن را یاد نمى‌دهد. اما اگر دقت کرده باشید خانم‌ها و آقایان به اشکال متفاوت دست مى‌دهند. حتى این تفاوت‌ها در شغل‌ها و شخصیت‌هاى مختلف و وضعیت‌هاى روحى متفاوت قابل مشاهده است.

هنگامى که خانم‌ها مى‌خواهند احساسات صادقانه‌ی خویش را به خصوص در مواقع بحرانى زندگى نسبت به خانم‌هاى دیگر ابراز کنند، با یکدیگر دست نمى‌دهند بلکه دست‌هاى فرد مقابل را به نرمى در دست‌هاى خود گرفته و با حالت چهره، هم‌دردى عمیق خود را بیان مى‌کنند.

چنین رفتارى در برخورد با آقایان به ندرت اتفاق مى‌افتد. به نظر مى‌رسد خانم‌ها این رفتار را فقط براى ارتباط با هم‌جنسان خود انتخاب کرده‌اند.

از نحوه‌ی دست دادن افراد مى‌توان بسیارى از خصوصیات کلى یا لحظه‌اى آن‌ها را با دقت زیادى تشخیص داد. کف دست عرق کرده و خیس نشان دهنده‌ی دلهره و نوعى هیجان غیر عادى است. اگر کف دست شما زیاد عرق مى‌کند، به احتمال زیاد شخصیت نگران و مضطربى دارید. به خاطر داشته باشید که اگر این‌گونه اید حتما" دست‌های‌تان را قبل از دست دادن با دیگران خشک کنید. حتى بعضى بیماری‌ها نیز در کف دست‌هاى شما علائمى ویژه ایجاد مى‌کنند.

در بیمارى پرکارى غده‌ی تیروئید کف دست‌ها مرطوب و گرم مى‌شود و در اضطراب و اختلالات هراسى کف دست‌ها مرطوب و سردند. سست و شل دست دادن بیان‌گر شخصیتى سرد، درون‌گرا و احتمالا" متکبر است. بیش از حد محکم دست دادن نیز به همین اندازه ناراحت کننده و خارج از عرف است به ویژه در نخستین ملاقات‌ها باید از هر دوى آن‌ها بپرهیزیم.

وقتى با کسى دست مى‌دهید دقت کنید که دست او روى دست شما قرار مى‌گیرد یا زیر دستان‌تان؟ اگر کف دست فردى در دست دادن، روى دست فرد دیگرى قرار بگیرد، نشان دهنده‌ی تمایل بر تسلط و اعتماد به نفس او و هم‌چنین علاقه به کنترل رابطه از سوى او دارد، برعکس اگر کف دست فردى زیر قرار بگیرد، نشان دهنده‌ی تمایل آن فرد به تحت تسلط بودن و واگذارى حق تصمیم‌گیرى شخصى به فرد مقابل است. هم‌چنین وقتى فردى در موقع دست دادن دست خود را بالاتر از حد معمول (در حد کمر) قرار داد نشان از تکبر و رئیس مآبى آن فرد دارد.

اما دست دادن با شغل افراد نیز ارتباط دارد. به‌طور مثال بسیارى از ورزش‌کاران هنگام دست دادن نیرو و قدرت خویش را کنترل مى‌کنند، در نتیجه به آرامى دست مى‌دهند. هنرمندان چیره دست و ماهر، نوازندگان و جراحان نیز مراقب دست‌هاى خود بوده و به آن‌ها حساسند و در محافظت‌شان مى‌کوشند.

دست دادن دیپلماتیک هم خاص سیاست‌مداران است که این از خصوصیات بارز آمریکاییان است. این نوع دست دادن به ویژه طى مبارزات انتخاباتى توسط کاندیداها و یا ملاقات‌هاى رسمى سران و وزیران دیده مى‌شود. شکل معمول آن گرفتن شانه یا بازو با دست چپ هنگام دست دادن، امرى معمول است. تهنیت و درود دو دوست قدیمى به این شکل پذیرفتنى است، اما براى بسیارى از افراد در مواجهه با کسانى که آشنایى چندانى با آنان ندارند، این گونه دست دادن ناخوشایند است آنان این امر را به‌عنوان حرکتى تظاهرآمیز و ریاکارانه تلقى مى‌کنند اما هنوز بسیارى از سیاست‌مداران به انجام این عمل اصرار مى‌ورزند.

هم‌چنین آداب و رسوم دست دادن در کشورها و فرهنگ‌هاى مختلف متفاوت است. فرانسوی‌ها درست مثل ما در هنگام ورود و خروج با یکدیگر دست مى‌دهند. آلمانی‌ها تنها یک بار با هم دست مى‌دهند. برخى از آفریقایی‌ها پس از هر بار دست دادن بشکن مى‌زنند که حاکى از رهایى و آزادى است. مردم برخى از کشورها هم دست دادن را خوب نمى‌دانند. آمریکایی‌ها خیلى محکم دست مى‌دهند که احتمالا" از رقابت‌هاى سنگین جسمى مانند کشتى سرخ‌پوستان نشأت گرفته است. پیچیده‌ترین شکل دست دادن را سیاهان آمریکایى دارند که عملا" شامل چند عمل پیچیده است.

دست دادن شکل تکامل یافته‌اى از ارتباطات غیر کلامى است که طى سالیان سال به نمادى جهانى در ارتباطات بدل شده است. مثلا" بالا نگه داشتن دو دست که دلالت بر همراه نداشتن سلاح مى‌کرده است، بعدها به درود و تهنیت و صلح‌طلبى در بدو خوش‌آمد بدل شده است. رومى‌ها با الهام از این عمل دست بر سینه مى‌گذاشتند. آن‌ها حتى به جاى دست دادن، بازوهاى هم را مى‌گرفتند. دست دادن امروزى نشانه‌اى از خوش‌آمدگویى و پذیرایى است. تماس کامل دو کف دست، بیان‌گر صمیمیت و حاکى از یک رنگى و یکى بودن است.