چاپ

گروه علمی: دانشمندان دریافتند حدود ۳.۵ بیلیون سال پیش میدان مغناطیسی زمین تنها نیمی از قدرت کنونی‌اش را داشته و این ضعف در کنار بادهای قدرتمندی از ذرات پر انرژی از سوی خورشید جوان آب را از اتمسفر زمین تازه متولد شده ربوده است.

این یافته که به واسطه‌ی مطالعات دانشمندان دانشگاه روچستر به‌دست آمده است نشان می‌دهد «مگنتوپوس» - حد مرزی که میدان مغناطیسی زمین در آن به خوبی بادهای خورشیدی را منحرف می‌کند - تنها نیمی از فاصله‌ی کنونی‌اش با زمین را دارا بوده است.

به گفته‌ی «جان تاردونو» یکی از محققان این پروژه زمین با داشتن مگنتوسفیر ضعیف و خورشیدی که با سرعت در حال چرخش بوده است به اندازه‌ای پروتون‌های خورشیدی دریافت می‌کرده است که امروزه تنها در صورت بروز قدرتمندترین طوفان‌های خورشیدی قادر به دریافت آن خواهد بود.

این به آن معنی است که جریان ذرات خورشیدی شانس بیش‌تری برای رسیدن به زمین داشته‌اند. هم‌چنین احتمال زیادی وجود دارد که بادهای خورشیدی مولکول‌های سبک وزنی مانند هیدروژن را در حدی بسیار بالاتر از آن‌چه اکنون مولکول‌های هیدروژن از اتمسفر خارج می‌شوند از اتمسفر زمین می‌زدوده است. از دست رفتن مولکول‌های هیدروژن عاملی بر از دست دادن آب اتمسفر نیز بوده است به این معنی که در آن زمان میزان آب موجود در اتمسفر زمین بسیار کم‌تر از امروز بوده و خورشید علاوه بر هیدروژن آب موجود در اتمسفر زمین را نیز به سرقت می‌برده است.

به منظور یافتن قدرت میدان مغناطیسی در زمین باستان محققان به مناطقی در آفریقا که به داشتن سنگ‌هایی سه بیلیون ساله شهرت دارد رفته و مجموعه‌ای از بهترین نمونه‌های باقی‌مانده را از میان دانه‌های فلدسپاتی و کوارتزی جمع‌آوری کردند. سپس با استفاده از ابزار مغناطیس سنج SQUID به بررسی نشانه‌های قدرت میدان مغناطیسی نهفته در این سنگ‌ها پرداختند.

بر اساس گزارش ای بی سی، نتایج نشان داد میزان قدرت میدان مغناطیسی در آن زمان در حدود نیمی از توانایی بادهای قدرتمند خورشیدی بوده است و همین ضعف باعث می‌شده است علاوه بر هیدروژن، خورشید آب موجود در اتمسفر زمین را نیز برباید.