رده:
پرورشی
تاریخ:
1405/03/26
شعبه:
متوسطه دوم دخترانه خیابان دماوند تهران
کلاس:
محمود حسابی
مجید سمیعی
زکریای رازی
منوچهر فرهنگ
مریم میرزاخانی
محمدحسین ماندگار
اکبر مهربان
هوشنگ ابتهاج (سایه)
حکیم عمر خیام
محمد بن خوارزمی
محمدقلی شمس
رکسانا مصلحی
متوسطهی دوم دخترانهی تهران شرق 44181
توضیح:
کمالالدین علی محتشم کاشانی از شاعران قرن دهم هجری و از قصیدهسرایان معروف دربار شاه طهماسب صفوی بود که به مشهورترین شاعر مدیحهسرای شیعه تبدیل شد.
وی با سرودن اشعار مذهبی بهویژه مرثیهای درباره واقعه کربلا، به سبکی نو در شعر آیینی و شهرت و محبوبیتی مضاعف در میان مردم دست یافت.
تا به امروز نیز ترکیببند معروف «باز این چه شورش است که در خلق عالم است»
منقوش بر کتیبههایی است که مساجد و تکایا را در ایام عزاداری امام حسین(ع) با آن سیاهپوش میشوند. این مرثیه به جهت ماندگاری و تأثیرگذاری بسیار در دی ماه سال 1397 خورشیدی در فهرست میراث ناملموس کشور به ثبت رسید.
از این جهت، محتشم را پدر مرثیهسرایی عاشورایی ایران میدانند و مزار وی در زادگاهش، مورد احترام بسیاری از علاقهمندان به شعر و ادب پارسی است.
از سوی دیگر، مقرنس کاری و کاشیکاریهای آرامگاه محتشم و گنبد زیبای فیروزهای آن، بهعنوان یک اثر تاریخی همواره مورد توجه گردشگران قرار گرفته و بهعنوان یکی از جاهای دیدنی کاشان معرفی شده است.
وی در خانوادهای متمکن متولد شد و در جوانی حرفه پدر (تجارت پارچه) را دنبال کرد؛ اما علاقه و اشتیاق وی به شعر و ادبیات پارسی باعث شد تا شاعری را پیشه خود کند. مدتی مداح دربار شاه طهماسب صفوی بود و برخی معتقدند به پیشنهاد شاه، به سرودن اشعار مذهبی روی آورد.
تلاش محتشم در سرایش شعر مذهبی بهویژه در رثای اهل بیت پیامبر اسلام(ص)، به ایجاد سبکی نو منجر شد و شاعران بسیاری را نیز به این سمت و سو سوق داد. بهطوری که به یکی از بزرگترین شعرای ایرانی تبدیل شد که شهرتش به خارج از مرزهای ایران نیز رسید.
وی را معروفترین شاعر مرثیهگوی ایران و به عبارت دقیقتر «پدر مرثیهسرایی عاشورایی ایران» لقب دادهاند و مرثیه دوازدهبندی شهدای کربلا را پراستقبالترین اثر منظوم عاشورایی در زبان فارسی میدانند. این ترکیببند بهعنوان گنجینه میراث شفاهی و به کوشش اداره میراث فرهنگی کاشان، در دیماه سال 1397 خورشیدی در فهرست میراث ناملموس کشور ثبت شد.
سرانجام و پس از حدود 91 سال زندگی، چراغ عمر محتشم کاشانی در ماه ربیعالاول سال 996 هجری قمری در زادگاهش خاموش شد و در همان مکان نیز او را به خاک سپردند. مکانی که امروزه به محله محتشم شهرت دارد و گاهی میزبان علاقهمندان این شاعر میشود.
