رده:
فوق برنامه
تاریخ:
1405/07/19
شعبه:
دبستان پسرانه جنت آباد تهران
کلاس:
نوآوران 1
دانشمندان 1
دانشمندان 2
دانشمندان 3
کاوشگران 1
کاوشگران 2
کاشفان 1
کاشفان 2
اندیشمندان
مبتکران
فیلسوفان
توضیح:
آیا به فرزندمان اجازه می‌دهیم ناامید شود؟
همه کودکان در مسیر رشد با موقعیت‌هایی روبه‌رو می‌شوند که مطابق انتظارشان پیش نمی‌رود؛ ممکن است در مسابقه‌ای برنده نشوند، نمره دلخواهشان را نگیرند، از سوی دوستی پذیرفته نشوند یا نتوانند به خواسته خود برسند. این تجربه‌ها، هرچند ناخوشایند، بخش طبیعی زندگی هستند.
آنچه در شکل‌گیری سلامت روان کودک اهمیت دارد، حذف تمام موقعیت‌های ناکام‌کننده نیست؛ بلکه آموزش مهارت مواجهه با ناامیدی، تحمل ناکامی و بازگشت به تلاش پس از شکست است. این توانایی با تاب‌آوری، تنظیم هیجان و حل مسئله ارتباط دارد و به کودک کمک می‌کند در برابر دشواری‌های زندگی انعطاف‌پذیرتر عمل کند.
چگونه این مهارت را در فرزندمان تقویت کنیم؟
1. برای ناراحتی او جا باز کنیم.
وقتی کودک به خواسته‌اش نمی‌رسد، به‌جای گفتن «این که ناراحتی ندارد!» یا «گریه نکن، چیزی نشده»، احساسش را به رسمیت بشناسیم: «می‌دانم خیلی دوست داشتی برنده شوی و حالا ناراحتی.» پذیرفتن احساس کودک به معنای موافقت با تمام خواسته‌های او نیست.
2. برای حل تمام مشکلاتش عجله نکنیم.
گاهی والدین از روی محبت، بلافاصله وارد عمل می‌شوند تا فرزندشان هیچ ناراحتی‌ای را تجربه نکند. اما اگر همیشه موانع را از سر راه کودک برداریم، فرصت تمرین مقابله با دشواری‌ها را از او می‌گیریم. پیش از مداخله، کمی فرصت بدهیم تا فکر کند و راه‌حل پیشنهاد دهد؛ البته متناسب با سن و توانایی‌اش.
3. به او یاد بدهیم شکست، تعریف‌کننده ارزش او نیست.
به‌جای برچسب‌هایی مانند «تو باهوشی، پس نباید شکست بخوری»، بگوییم: «این بار نتیجه‌ای که می‌خواستی به دست نیامد؛ بیایید ببینیم دفعه بعد چه کاری می‌توانی متفاوت انجام بدهی.» کودک باید بداند ارزشمندی او وابسته به نمره، برنده شدن یا تأیید دیگران نیست.
4. به‌جای حذف ناامیدی، راه عبور از آن را آموزش دهیم.
از کودک بپرسیم: «الان چه چیزی می‌تواند کمی کمکت کند؟»، «چه راه دیگری داریم؟» یا «دوست داری کمی استراحت کنی و بعد دوباره امتحان کنیم؟» این پرسش‌ها به او کمک می‌کنند به‌تدریج از واکنش هیجانی به سمت تفکر و حل مسئله حرکت کند.
5. خودمان الگوی مواجهه با ناکامی باشیم.
6.تلاش و انعطاف پذیری را ببینیم نه فقط نتیجه آن را
