رده:
پرورشی
تاریخ:
1405/02/09
شعبه:
دبستان پسرانه فلکه اطلاعات تهران
کلاس:
بادبادک
شاپرک
توت فرنگی
گیلاس
سیب
پرتقال
دریانوردان
فضانوردان
هنرمندان
کوهنوردان
آینده سازان
پیشتازان
نوآوران
اندیشمندان
توضیح:
در روزهای پرالتهاب و سایه سنگین بحران، کودکان شاید اخبار را نخوانند و تحلیلهای پیچیده نکنند، اما دقیقترین گیرندههای اضطراب در فضای خانه هستند. آنها راویان خاموشی هستند که ترسها و ابهامات خود را نه با کلمات، بلکه با تغییرات رفتاریشان نشان میدهند.
برای محافظت از روان کودکان در این شرایط و عبور امن از بحران، توجه به چند اصل روانشناختی و مدیریتی در خانواده ضروری است:
1. پسرفتهای رفتاری (رگرسیون) را بپذیریم
کودکانی که در معرض استرس قرار میگیرند، ممکن است به رفتارهای سنین پایینتر خود برگردند؛ مانند شبادراری، چسبیدن بیش از حد به والدین یا پرخاشگری.
این یک واکنش کاملاً طبیعی به شرایط غیرطبیعی است. در این مواقع، به جای سرزنش، نیازمند آغوش امن و درک شدن هستند.
2. قانون «ماسک اکسیژن» برای والدین
همانطور که در هواپیما توصیه میشود ابتدا ماسک خود را بزنید و سپس به کودک کمک کنید، در بحران نیز والدین باید ابتدا اضطراب خود را مدیریت کنند.
کودکان امنیت را از چهره و لحن صدای شما وام میگیرند. اگر شما آرامش نسبی داشته باشید، جهان برای آنها جای امنتری خواهد بود.
3. فرمول 3 مرحلهای برای سوالات ترسناک
وقتی کودک سوالات ترسناکی درباره جنگ یا بحران میپرسد:
اعتبارسنجی احساس:
ابتدا احساس او را تایید کنید (میدونم که ترسیدی، حق داری).
اطلاعات کوتاه و صادقانه:
بدون دروغ گفتن، پاسخی کوتاه و متناسب با سن او بدهید. از فاجعهسازی و ارائه جزئیات خشن پرهیز کنید.
تأکید بر امنیت:
به او اطمینان دهید که شما و بزرگترها در کنارش هستید و برای مراقبت از او هر کاری میکنید.
4. روتینها؛ لنگرگاههای امنیتی
در دنیایی که پر از ابهام و تغییرات ناگهانی است، حفظ روتینهای روزمره (زمان خواب، بیداری، غذا خوردن و بازی) به کودک پیام میدهد که «هنوز بخشهایی از زندگی تحت کنترل و امن است».
کودکان نیازمند فضایی برای شادی، بازی و دور بودن از اخبار حاشیهای هستند.
با تمرکز بر حلقه کنترل خانواده و مهربانی با آنها، میتوانیم از تبدیل شدن روزهای سخت به ترومای ماندگار جلوگیری کنیم و به آنها درس تابآوری بیاموزیم.
